Czy umowa pożyczki musi być spisana u notariusza?

Dodatkowe źródło pieniędzy może okazać się potrzebne w różnych sytuacjach. W przypadku zaplanowanych wydatków oraz dobrej zdolności kredytowej można starać się o gotówkę z banku. W pozostałych sytuacjach pozostaje poszukiwać pieniędzy z pożyczek od osób prywatnych lub firm. W jaki sposób powinna wyglądać umowa między stronami i czy zawsze musi mieć charakter pisemnego dokumentu sporządzonego u notariusza?

Umowa pożyczki w formie pisemnej

Przyjęte zasady zawierania pożyczek określają, że warto, by dokument między stronami miał charakter umowy pisemnej. Stanowi to przede wszystkim zabezpieczenie pożyczkobiorcy i pożyczkodawcy, że druga strona wywiąże się ze swoich obowiązków. Co do nich należy? W ramach podpisanej umowy pożyczkowej jedna ze stron zobowiązuje się do przekazania określonej kwoty pieniężnej (ale nie zawsze- mogą to być także przedmioty), w zamian za co druga strona zobowiązuje się zwrócić pożyczoną wartość w określonym terminie, a często także z określonymi odsetkami. Umowa zawierana między pożyczkobiorcą i pożyczkodawcą nie musi być podpisywana w obecności notariusza z uwagi na powszechność stosowania tej formy umów. Niekiedy do dochodzenia swoich roszczeń z tytułu zawartej umowy pożyczkowej wystarczy także umowa zawarta ustnie, w tak zwany sposób dorozumiany.

Elementy umowy pożyczkowej

Nie istnieje obowiązek, który nakazywałby sporządzanie umowy pożyczkowej w obecności notariusza. Sama pożyczka z uwagi na swój charakter może być udzielana zarówno przez osoby fizyczne, jak i firmy. To, czy będzie ona ważna w myśl przepisów zależy od zawartych w dokumencie elementów. Z czego powinna się składać obowiązująca umowa pożyczkowa?

  • określone strony umów, czyli nazwy firm lub nazwiska osób, które zawierają pożyczkę,
  • data i miejsce zawarcia pożyczki, zgodne ze stanem faktycznym,
  • opisanie przedmiotu umowy, czyli określenie kwoty pieniężnej lub przedmiotu, którego dotyczy pożyczka,
  • określenie warunków zwrotu, poprzez wskazanie terminu spłaty, ewentualnych rat, czy odsetek,
  • oświadczenie stanu majątkowego pożyczkobiorcy, stanowiące zabezpieczenie w przypadku jego niewypłacalności,
  • opis warunków wypowiedzenia, przysługujące obu stronom,
  • podpisy stron, czytelne i odręczne,

Dbaj o swój interes

Wiele wątpliwości wynikających z zawierania umowy pożyczki u notariusza wynika z zamiennego używania pojęcia „kredytu” oraz „pożyczki”. Jest to jednak błędne z uwagi na różnice, jakie występują między kolejnymi instytucjami. Kredyt, który także nie musi być zawierany u notariusza to zawsze odpłatne świadczenie na rzecz kredytobiorcy, który zobowiązuje się oddać pożyczoną kwotę wraz z odsetkami. Można go udzielać jedynie w formie pieniężnej, a uprawnione są do tego tylko banki. Pożyczka z kolei może być udzielana zarówno przez osobę fizyczną, jak i specjalne instytucje i nie musi mieć, co do zasady, formy pieniężnej. Przedmiotem umowy może być także rzecz, a sama spłata pożyczki nie musi mieć charakteru odpłatnej umowy między stronami. Warto mieć świadomość opisywanych różnic podczas zawierania kolejnych umów.